uyandım
ne alkol ne sigara
ağrılarım dünden kalma
hücrelerimin sayısını kim bilebilir
her biri ağrırken sayabilir miyim
gökyüzü de yeterince kirli
araladığım perde
odama giren ışık
selamlıyor
gözlerim kısık
boğazımı düğümleyen gemici kim
demir atmış boşluğa
salıyorum kendimi
deniz gibi yastıklara
beş dakka daha…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s